W Arboretum Bolestraszyce zgromadzono liczne gatunki drzew, krzewów i krzewinek. Są to zarówno rośliny rodzime, jak i gatunki obcego pochodzenia oraz historyczne, czyli dawniej uprawiane, a dziś zanikające, np. wysokopienne jabłonie. Ze starego - historycznego układu ogrodowego przetrwały okazałe lipy drobnolistne. Pochodzą zapewne z końca XVIII i z pierwszej połowy XIX w. Z końca XIX w. pochodzą topole białe - białodrzewy i jesiony wyniosłe. Najokazalsze zachowane kasztanowce i modrzewie mają 80 lat, a najstarsze derenie jadalne nawet ponad 90 lat.
Do połowy XX w. dominującym gatunkiem w starodrzewach był wiąz górski, który miejscami, zwłaszcza na skarpie Progu Lessowego, stanowił do 80% składu gatunkowego. Po wymarciu tego gatunku (w latach 1950-1960) na jego miejscu rozwinęły się zwarte drzewostany robinii akacjowej. Dziś stanowią one dominujący element drzewostanu. Tu i ówdzie spotyka się drzewiaste formy głogów i trzmieliny europejskiej. Nic nieomal nie zachowało się z ogromnych wierzb i topoli nadwiślańskich zbliżonych wielkością do pni potężnych dębów eksponowanych przy wejściu do arboretum. Z natury rosną też w Arboretum osiki, tworzące mały gaik, graby, paklon, czyli klon polny, olsze czarne i szare, które osiągają pokaźne rozmiary.
Pozostałością starych nasadzeń ogrodowych są też dwa modrzewie europejskie, kilka świerków kłujących - srebrnych i białych oraz świerk pospolity forma szablasta, jedno z najwyższych drzew w Arboretum; jego boczne gałęzie dotykają gleby, a wysokość przekracza 30 m. W dziuplach starych brzóz i lip gnieżdżą się liczne ptaki (szpaki, kawki) oraz mieszkają wiewiórki i nietoperze. Wiadomo z ustnych przekazów, że niegdyś na terenie ogrodu dworskiego rosły też dorodne sosny i świerki, wycięte z uwagi na duże walory użytkowe. Ogniem niszczono też stare jesiony i klony przy drodze wiodącej do fortu XIIIb. Cisy są obecnie rozpowszechnione w różnych częściach ogrodu; wieść głosi, że w czasie pierwszej wojny światowej otruły się nimi kozackie konie. Z pnączy krajowych na uwagę zasługują kwitnące i owocujące bluszcze pospolite, które znamionuje dymorfizm liści - liście wierzchołkowe pędów kwitnących są nieklapowane. Rośliny tego gatunku przeniesione z Pogórza Przemyskiego dziś już kwitną. Niekiedy pnącze silnie przyrastając na grubość dusi swego gospodarza.
W kolekcjach zgromadzono wiele drzew i krzewów: cisów jest ponad 3000, jabłoni 2500, metasekwoji chińskiej 550, miłorzębów dwuklapowych 500, cypryśników błotnych 200, kłokoczki południowej 200, magnolii 180, dereni jadalnych 160, leszczyny tureckiej 30.

Kolekcja rododendronów-różaneczników




Kolekcja magnolii