Zapraszamy do obejrzenia wystawy autorstwa Profesora Tomasza J. Nowaka "Życie po życiu".

Słuchania starych drzew i drewna nauczył mnie mój Tata w warsztacie stolarskim. Wiele razy słyszałem jak głośno pękają z żalu i z bólu, jak wydzielają różne zapachy, jak potrafią być uparte i nie poddają się. To jest ich mowa, to jest ich gadanie. Nie każdemu jest dane by ją słyszeć. Tak samo jak wielu nie zauważa otaczającego nas i przemijającego piękna.

Drzewa i drewno otacza mnie od kołyski. Zrozumiałem to jednak dopiero parę lat później, po zakończeniu pracy zawodowej. Przejście na emeryturę skłoniło mnie do zmiany tempa i sposobu życia. To była inna filozofia nowego, emeryckiego życia. To jest moje życie po życiu.

 

Po „klamociarsku”, zbierałem konary i pieńki z różnych gatunków drzew i krzewów. Przygotowanie wystawy zmusiło mnie do uporządkowania zbioru. Nie było to takie proste. Na szczęście samo drewno podpowiadało mi co mam zrobić by prezentowało się pięknie. Jak pisał K. C. Norwid „Bo nie jest piękno, by pod korcem stało, Ani sól ziemi do przypraw kuchennych, Bo piękno jest na to, aby zachwycało – do pracy, Praca, by się zmartwychwstało”. Zachwycajmy się więc i dostrzegajmy to co jest nam dane.

Tomasz J. Nowak

 

Był profesorem licealnym i akademickim na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Przez wiele lat kierował Ogrodem Botanicznym UWr i Arboretum w Wojsławicach. Po 44 latach pracy, otrzymał „dożywotnie stypendium” z ZUS-u. W „nowym życiu” uzyskał uprawnienia spawacza i podstaw toczenia w drewnie oraz znalazł czas na realizację swoich pasji związanych z drzewem i drewnem.